In het onderwijs vindt kunstkonfrontatie aansluiting bij het gevoel van onvrede, dat leerlingen hebben ten aanzien van hun schoolsituatie. Door de schoolsituatie als gegeven te accepteren, wordt er voorbijgegaan aan het veranderingspotentieel van de mens. Dit kan worden aangesproken door de feitelijke situatie te vergelijken met ideaalbeelden uit de fantasie. Kunstkonfrontatie zal dit fantaseren stimuleren en in de werkelijkheid omzetten.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Tijdens een campagne tegen het roken op school, wordt met een reusachtige sigaret de school uitgerookt en haalt een woedende leraar zijn foto van de “Rokers Top 5”
Door
een andere stellingname en werkwijze binnen de schoolpraktijk,
onderscheidt Kunstkonfrontatie zich van actuele stromingen binnen
de kunstpedagogiek. In het boek “Kunstkonfrontatie, esthetiseert
de aktie en politiseert de kunst” (NSKV 1982), belicht
Rob Schrama de verschillen met andere progressieve stromingen,
zoals de “visuelle Kommukation”en de “Ästetische
Erziehung”. Lerarenopleidingen, academies en universiteiten
stellen Rob Schrama en Netty Gelijsteen in staat over de theorie
en praktijk van kunstkonfrontatie te doceren. Dit leidt veelal
tot grootschalige projecten, zoals “Seestück”
in Berlijn, uitgevoerd met studenten van de Universität
der Künste, een vrijplaats creërend voor kunstenaars
en theatermakers uit de stad.
|
|
