Untitled Document

Vrede voor Jeruzalem

Het is nu het moment in de wereldgeschiedenis, dat de mensheid zijn bewustzijn als wereldburger zou kunnen transcenderen naar een hoger niveau. De mensen moeten gaan beseffen dat zij zelf de kracht hebben om in te grijpen om een nieuwe, reeds op gang gezette wereldoorlog stop te zetten. Een tijdperk van vrede en verlichting ligt in het verschiet. Om de stap naar wereldvrede dichterbij te brengen, is de totstandkoming van vrede tussen Israël en het Palestijnse volk de belangrijkste gebeurtenis voor het oplossen van de conflicten in het gehele Midden Oosten.

De angel in het conflict tussen Israëliërs en Palestijnen steekt in een heel klein gebied, slechts één vierkante kilometer groot: de Oude Stad Jeruzalem. Haar status dient zodanig te worden opgelost, dat alle partijen die strijden om haar zeggingsmacht, zich daarmee kunnen verzoenen. Als wij allen onze positieve energie gaan bundelen en samenbrengen in Jeruzalem, kunnen wij vrede brengen op deze bijzondere plek.

Vrouwen uit de gehele wereld: komt massaal naar Jeruzalem, om warmte en energie naar deze stad te brengen. De nauwe steegjes binnen de stadsmuren zijn in eerste instantie het gebied van de mannen die in hun winkeltjes hun nering trachten te verkopen. Maar boven deze straatjes ligt een immens openbaar toegankelijk dakencomplex, waar vooral de vrouwen uit de Oude Stad komen, omdat hun huizen er op uitkomen, precies daar waar de Islamitische, Christelijke, Joodse en Armeense wijk samenkomen. Het is een uniek gebied, dat zich leent voor samenkomsten van vele honderden vrouwen.

Vrouwen van Jeruzalem; opent uw poorten voor vrouwen uit de wereld, geeft uw “zusters” begeleiding en onderdak. Zij zullen door middel van healing, meditatie en gebed rust in dit gekwelde gebied brengen en troost en hoop geven aan haar bewoners. De aanwezigheid van vrouwen draagt bij tot verzoening. Mannen kunnen hun voorbeeld volgen. Het gaat immers niet om een strijd tussen vrouwen en mannen, maar om het aanzwengelen van de vrouwelijke energie in het Midden Oosten. Ook mannen kunnen helpen om deze ook bij hen aanwezige energie verder tot ontwikkeling te brengen.

Het pleinencomplex boven de stad, met uitzichten op al haar heiligdommen, garandeert een direct contact met de Almachtige die wenst dat Zijn stad op aarde behouden blijft en een Stad van Vrede wordt. De Oude Stad als geheel is Zijn Tempel. Staakt het conflict over haar heerschappij en geef de stad vrij aan God, Dit opent de weg naar een onverdeeld Jeruzalem als hoofdstad van Palestina, Israël en de gehele wereld.

Het ”vrij” geven van de ommuurde Oude Stad aan God, als een “Status Aparte” is de meest haalbare weg om uit de huidige impasse te komen. Het gaat een stapje verder het Genève-Akkoord uit 2003 waarin juist een gecompliceerde opdeling van de Oude Stad wordt voorgesteld. Door de eenheid van de stad te bewaren voorkomt men spanningen tussen bewoners, die veelal boven, onder of tussen heiligdommen leven waarvan de grenzen en eigendomsrechten vaak moeilijk te traceren en te verdelen zijn. Door de voortdurende aanwezigheid van vrouwen op de daken van de Oude Stad, wordt de optie van het vrij geven van dit kleine stukje heiligdom aan God voor de strijdende partijen een waardige oplossing om tot een permanente vrede te kunnen komen.

Er bestaan voldoende contacten via vrouwengroepen, vredesbeweging en via spirituele netwerken, hier en in het Midden-Oosten, om een menselijke energiestroom naar Jeruzalem op gang te brengen. Vakanties kunnen door vrouwen bewust benut worden, om voor korte of langere tijd een bijdrage te leveren aan de totstandkoming van vrede. In Amsterdam is stichting “Jerusalem Hug” opgericht, die de krachten gaat bundelen; een mondiaal functionerend reisbureau, dat zorgt dat vrouwen veilig naar Jeruzalem kunnen komen.

“Jerusalem Hug” neemt het voortouw en zwengelt het vliegwiel aan van een stroming, een beweging naar Jeruzalem toe. Doe ook mee met ons. In de komende tijd organiseren wij lichtcirkels en lichtpiramides overal in de wereld, waarbij vrouwen en mannen worden opgeroepen om hun verantwoordelijkheid te nemen en naar Jeruzalem te gaan.

Jerusalem Hug Foundation

Tel. Rob Schrama:

*31-646608660

*972-524631067

Tel. Dvora Perlman:

*972-526523355

Vrede voor Jeruzalem Het is nu het moment in de wereldgeschiedenis, dat de mensheid zijn bewustzijn als wereldburger zou kunnen transcenderen naar een hoger niveau. De mensen moeten gaan beseffen dat zij zelf de kracht hebben om in te grijpen om een nieuwe, reeds op gang gezette wereldoorlog stop te zetten. Een tijdperk van vrede en verlichting ligt in het verschiet. Om de stap naar wereldvrede dichterbij te brengen, is de totstandkoming van vrede tussen Israël en het Palestijnse volk de belangrijkste gebeurtenis voor het oplossen van de conflicten in het gehele Midden Oosten. De angel in het conflict tussen Israëliërs en Palestijnen steekt in een heel klein gebied, slechts één vierkante kilometer groot: de Oude Stad Jeruzalem. Haar status dient zodanig te worden opgelost, dat alle partijen die strijden om haar zeggingsmacht, zich daarmee kunnen verzoenen. Als wij allen onze positieve energie gaan bundelen en samenbrengen in Jeruzalem, kunnen wij vrede brengen op deze bijzondere plek. Vrouwen uit de gehele wereld: komt massaal naar Jeruzalem, om warmte en energie naar deze stad te brengen. De nauwe steegjes binnen de stadsmuren zijn in eerste instantie het gebied van de mannen die in hun winkeltjes hun nering trachten te verkopen. Maar boven deze straatjes ligt een immens openbaar toegankelijk dakencomplex, waar vooral de vrouwen uit de Oude Stad komen, omdat hun huizen er op uitkomen, precies daar waar de Islamitische, Christelijke, Joodse en Armeense wijk samenkomen. Het is een uniek gebied, dat zich leent voor samenkomsten van vele honderden vrouwen. Vrouwen van Jeruzalem; opent uw poorten voor vrouwen uit de wereld, geeft uw “zusters” begeleiding en onderdak. Zij zullen door middel van healing, meditatie en gebed rust in dit gekwelde gebied brengen en troost en hoop geven aan haar bewoners. De aanwezigheid van vrouwen draagt bij tot verzoening. Mannen kunnen hun voorbeeld volgen. Het gaat immers niet om een strijd tussen vrouwen en mannen, maar om het aanzwengelen van de vrouwelijke energie in het Midden Oosten. Ook mannen kunnen helpen om deze ook bij hen aanwezige energie verder tot ontwikkeling te brengen. Het pleinencomplex boven de stad, met uitzichten op al haar heiligdommen, garandeert een direct contact met de Almachtige die wenst dat Zijn stad op aarde behouden blijft en een Stad van Vrede wordt. De Oude Stad als geheel is Zijn Tempel. Staakt het conflict over haar heerschappij en geef de stad vrij aan God, Dit opent de weg naar een onverdeeld Jeruzalem als hoofdstad van Palestina, Israël en de gehele wereld. Het ”vrij” geven van de ommuurde Oude Stad aan God, als een “Status Aparte” is de meest haalbare weg om uit de huidige impasse te komen. Het gaat een stapje verder het Genève-Akkoord uit 2003 waarin juist een gecompliceerde opdeling van de Oude Stad wordt voorgesteld. Door de eenheid van de stad te bewaren voorkomt men spanningen tussen bewoners, die veelal boven, onder of tussen heiligdommen leven waarvan de grenzen en eigendomsrechten vaak moeilijk te traceren en te verdelen zijn. Door de voortdurende aanwezigheid van vrouwen op de daken van de Oude Stad, wordt de optie van het vrij geven van dit kleine stukje heiligdom aan God voor de strijdende partijen een waardige oplossing om tot een permanente vrede te kunnen komen. Er bestaan voldoende contacten via vrouwengroepen, vredesbeweging en via spirituele netwerken, hier en in het Midden-Oosten, om een menselijke energiestroom naar Jeruzalem op gang te brengen. Vakanties kunnen door vrouwen bewust benut worden, om voor korte of langere tijd een bijdrage te leveren aan de totstandkoming van vrede. In Amsterdam is stichting “Jerusalem Hug” opgericht, die de krachten gaat bundelen; een mondiaal functionerend reisbureau, dat zorgt dat vrouwen veilig naar Jeruzalem kunnen komen. “Jerusalem Hug” neemt het voortouw en zwengelt het vliegwiel aan van een stroming, een beweging naar Jeruzalem toe. Doe ook mee met ons. In de komende tijd organiseren wij lichtcirkels en lichtpiramides overal in de wereld, waarbij vrouwen en mannen worden opgeroepen om hun verantwoordelijkheid te nemen en naar Jeruzalem te gaan. *Jerusalem Hug* Foundation Tel. Rob Schrama: 31-646608660 972-524631067 Tel. Dvora Perlman: *972-526523355 www.jerusalemhug.org
VREDES ACTIE IN JERUZALEM OP BIJZONDERE WIJZE HEEFT ROB SCHRAMA EEN POGING GEDAAN DE VREDE TE BEVORDEREN TOEN HIJ IN JERUZALEM WAS IN DE TIJD DAT DE TWEEDE PALESTIJNSE OPSTAND BEGON. Artikel in: TM Magazine maart 2001 Kunstenaar Rob Schrama schrijft ons op 5 oktober 2000 toen hij voor een kunstproject in Jeruzalem verbleef: "Omdat het geweld hier de afgelopen tijd steeds toenam, ben ik maar begonnen met het meest elementaire antwoord erop: mediteren. Ik ben te gast bij de directeur van de Academy of Jerusalem, een club verlichte geesten die zich inzetten voor een betere verhouding tussen Israëli's en Palestijnen. De directeur is net als ik TM-beoefenaar. Ik stelde voor om de meditatie in het openbaar te doen bij de Klaagmuur, op een afgeschermd pleintje enkele meters boven het grote plein. Afgelopen woensdag begonnen we, eerst met zijn drieën, op meegebrachte kussens en dekens. We vormden een kring die snel werd aangevuld door opgetrommelde vrienden en wisselden de meditaties af met gebed en gezang. Er werden ook kringgesprekken gevoerd over de toestan d We gingen tot diep in de nacht door en sliepen in de buitenlucht. We werden steeds sterker, voelden dat onze energie en ons krachtige, optimistische gedrag de omgeving positief beïnvloedden. Vrijdag was onze groep uitgegroeid tot meer dan twintig mensen. Deze dag van moskeebezoek was uitgeroepen tot Dag van de Woede. De verwachting was dat na het ochtendgebed in Al Aksa-moskee op de Tempelberg de joden bij de eronder gelegen Klaagmuur zouden worden bedreigd door rel schoppende Palestijnen. Ons pleintje vormde een strategische plaats er tegenover. 's Morgens vroeg kwamen tientallen gewapende militairen en politieagenten het bezetten. Er was nauwelijks plaats voor hen: de dekens en kussens bedekten bijna het hele pleintje. De soldaten werden door onze opgewekte stemming beïnvloed: zij glimlachten en er stond ook respect te zien op hun gezichten. Sommigen kwamen op de banken bij onze kring zitten luieren en zongen mee met de Israëlische liederen, Ook toeristen traden spontaan toe tot onze ”Circle for love and peace”. Twintig minuten voor het uitgaan van de moskee begonnen wij met een stiltesessie. En ja hoor, aan de overkant hoorden wij het gejoel en het geraas van een stortvloed van vallende stenen en de eerste reeks schoten. Er leek een oorlog aan de gang en het gekke was: ik voelde mij volkomen rustig en volledig zeker van de kracht van onze groep. Meteen hoorde ik orders schreeuwen en omstanders werden met harde hand van ons pleintje verwijderd. Voorzichtig baanden de mensen zich een weg langs onze doodstille kring, de bevelen en het geduw van de soldaten opvolgend. Het allermerkwaardigste -maar ook door mij verwachte- gebeurde: zowel de soldaten als hun officieren respecteerden onze groep en lieten ons onze gang gaan met mediteren. Het leek wel of ze ons beschermden net zoals wij hen beschermden. Een onuitgesproken vorm van solidariteit. En terwijl het gedreun van zwaar geschut en het knallen van vuurwapens overal om ons heen te horen was, werd door 'onze' groep militairen geen schot gelost. Na twintig minuten werd het plotseling ijzig stil overal om ons heen. Helemaal niets meer te horen. Ik deed mijn ogen open en keek naar verbaasde soldaten die over de balustrade naar het grote plein bij de Klaagmuur keken. Helemaal verlaten. 'De soldaten hebben zich teruggetrokken', vertelde de dienstdoendeofficier. 'Het geweld is voorbij.' De vriendenkring stond op en omhelsde elkaar. Soldaten kwamen lachend en huilend naar ons toe, schudden ons de hand, klopten ons op de schouder en boden sigaretten aan (die niemand aannam). Er was iets bijzonders gebeurd en wij wisten allemaal dat wij daar ergens iets mee te maken hadden. "Heus, stilte helpt tegen geweld”. ROB SCHRAMA Artikel in: TM Magazine maart 2001 In het najaar van 2000 was Rob Schrama te gast bij de Academy of Jerusalem, een organisatie van verlichte geesten uit de gehele wereld, die oplossingen aanreiken voor een onverdeeld vreedzaam samenlevend Jeruzalem als hoofdstad van zowel Palestina als Israël. De afbeeldingen tonen een toekomstvisie voor deze stad van de oprichter van de Academy of Jerusalem: Dr. Jitschak Hayut-Man. Meer informatie vindt u op website www. thehope.org Meteen hoorde ik orders schreeuwen en omstanders werden met harde hand van ons pleintje verwijderd. Voorzichtig baanden de mensen zich een weg langs onze doodstille kring, de bevelen en het geduw van de soldaten opvolgend. Het allermerkwaardigste -maar ook door mij verwachte- gebeurde: zowel de soldaten als hun officieren respecteerden onze groep en lieten ons onze gang gaan met mediteren. Het leek wel of ze ons beschermden net zoals wij hen beschermden. Een onuitgesproken vorm van solidariteit. En terwijl het gedreun van zwaar geschut en het knallen van vuurwapens overal om ons heen te horen was, werd door 'onze' groep militairen geen schot gelost. Na twintig minuten werd het plotseling ijzig stil overal om ons heen. Helemaal niets meer te horen. Ik deed mijn ogen open en keek naar verbaasde soldaten die over de balustrade naar het grote plein bij de Klaagmuur keken. Helemaal verlaten. 'De soldaten hebben zich teruggetrokken', vertelde de dienstdoendeofficier. 'Het geweld is voorbij.' De vriendenkring stond op en omhelsde elkaar. Soldaten kwamen lachend en huilend naar ons toe, schudden ons de hand, klopten ons op de schouder en boden sigaretten aan (die niemand aannam). Er was iets bijzonders gebeurd en wij wisten allemaal dat wij daar ergens iets mee te maken hadden. "Heus, stilte helpt tegen geweld”. ROB SCHRAMA Artikel in: TM Magazine maart 2001 In het najaar van 2000 was Rob Schrama te gast bij de Academy of Jerusalem, een organisatie van verlichte geesten uit de gehele wereld, die oplossingen aanreiken voor een onverdeeld vreedzaam samenlevend Jeruzalem als hoofdstad van zowel Palestina als Israël. De afbeeldingen tonen een toekomstvisie voor deze stad van de oprichter van de Academy of Jerusalem: Dr. Jitschak Hayut-Man. Meer informatie vindt u op website www. thehope.org kkk IJZONDERE WIJZE HEEFT ROB SCHRAMA EEN POGING GEDAAN DE VREDE TE BEVORDEREN TOEN HIJ IN JERUZALEM WAS IN DE TIJD DAT DE TWEEDE PALESTIJNSE OPSTAND BEGON. Artikel in: TM Magazine mallllart 2001 Kunstenaar Rob Schrama schrijft ons op 5 oktober 2000 toen hij voor een kunstproject in Jeruzalem verbleef: "Omdat het geweld hier de afgelopen tijd steeds toenam, ben ik maar begonnen met het meest elementaire antwoord erop: mediteren. Ik ben te gast bij de directeur van de Academy of Jerusalem, een club verlichte geesten die zich inzetten voor een betere verhouding tussen Israëli's en Palestijnen. De directeur is net als ik TM-beoefenaar. Ik stelde voor om de meditatie in het openbaar te doen bij de Klaagmuur, op een afgeschermd pleintje enkele meters boven het grote plein. Afgelopen woensdag begonnen we, eerst met zijn drieën, op meegebrachte kussens en dekens. We vormden een kring die snel werd aangevuld door opgetrommelde vrienden en wisselden de meditaties af met gebed en gezang. Er werden ook kringgesprekken gevoerd over de toestand in Jeruzalem. Doordat wij daarbij een “spreekstaf”ronddeelden, kreeg iedereen de kans om zijn of haar verhaal te houden, zonder dat dit gepaard ging met discussie. We kregen vanaf het begin veel bekijks en vele mensen traden spontaan toe tot onze kring, Arabieren, orthodoxe joden, ja zelfs agenten en soldaten. De meest verschrikkelijke getuigenverhalen kregen we zo te horen. We gingen tot diep in de nacht door en sliepen in de buitenlucht. We werden steeds sterker, voelden dat onze energie en ons krachtige, optimistische gedrag de omgeving positief beïnvloedden. Vrijdag was onze groep uitgegroeid tot meer dan twintig mensen. Deze dag van moskeebezoek was uitgeroepen tot Dag van de Woede. De verwachting was dat na het ochtendgebed in Al Aksa-moskee op de Tempelberg de joden bij de eronder gelegen Klaagmuur zouden worden bedreigd door rel schoppende Palestijnen. Ons pleintje vormde een strategische plaats er tegenover. 's Morgens vroeg kwamen tientallen gewapende militairen en politieagenten het bezetten. Er was nauwelijks plaats voor hen: de dekens en kussens bedekten bijna het hele pleintje. De soldaten werden door onze opgewekte stemming beïnvloed: zij glimlachten en er stond ook respect te zien op hun gezichten. Sommigen kwamen op de banken bij onze kring zitten luieren en zongen mee met de Israëlische liederen, Ook toeristen traden spontaan toe tot onze ”Circle for love and peace”. Twintig minuten voor het uitgaan van de moskee begonnen wij met een stiltesessie. En ja hoor, aan de overkant hoorden wij het gejoel en het geraas van een stortvloed van vallende stenen en de eerste reeks schoten. Er leek een oorlog aan de gang en het gekke was: ik voelde mij volkomen rustig en volledig zeker van de kracht van onze groep. Meteen hoorde ik orders schreeuwen en omstanders werden met harde hand van ons pleintje verwijderd. Voorzichtig baanden de mensen zich een weg langs onze doodstille kring, de bevelen en het geduw van de soldaten opvolgend. Het allermerkwaardigste -maar ook door mij verwachte- gebeurde: zowel de soldaten als hun officieren respecteerden onze groep en lieten ons onze gang gaan met mediteren. Het leek wel of ze ons beschermden net zoals wij hen beschermden. Een onuitgesproken vorm van solidariteit. En terwijl het gedreun van zwaar geschut en het knallen van vuurwapens overal om ons heen te horen was, werd door 'onze' groep militairen geen schot gelost. Na twintig minuten werd het plotseling ijzig stil overal om ons heen. Helemaal niets meer te horen. Ik deed mijn ogen open en keek naar verbaasde soldaten die over de balustrade naar het grote plein bij de Klaagmuur keken. Helemaal verlaten. 'De soldaten hebben zich teruggetrokken', vertelde de dienstdoendeofficier. 'Het geweld is voorbij.' De vriendenkring stond op en omhelsde elkaar. Soldaten kwamen lachend en huilend naar ons toe, schudden ons de hand, klopten ons op de schouder en boden sigaretten aan (die niemand aannam). Er was iets bijzonders gebeurd en wij wisten allemaal dat wij daar ergens iets mee te maken hadden. "Heus, stilte helpt tegen geweld”. ROB SCHRAMA Artikel in: TM Magazine maart 2001 In het najaar van 2000 was Rob Schrama te gast bij de Academy of Jerusalem, een organisatie van verlichte geesten uit de gehele wereld, die oplossingen aanreiken voor een onverdeeld vreedzaam samenlevend Jeruzalem als hoofdstad van zowel Palestina als Israël. De afbeeldingen tonen een toekomstvisie voor deze stad van de oprichter van de Academy of Jerusalem: Dr. Jitschak Hayut-Man. Meer informatie vindt u op website www. thehope.org HOME in Jeruzalem. Doordat wij daarbij een “spreekstaf”ronddeelden, kreeg iedereen de kans om zijn of haar verhaal te houden, zonder dat dit gepaard ging met discussie. We kregen vanaf het begin veel bekijks en vele mensen traden spontaan toe tot onze kring, Arabieren, orthodoxe joden, ja zelfs agenten en soldaten. De meest verschrikkelijke getuigenverhalen kregen we zo te horen.











HOME